Self-Awareness: અસત્યથી વિભક્ત વ્યક્તિત્વ અને આંતરિક સંઘર્ષ
Self-Awareness: સત્ય, ધર્મ અને આત્માની સંવાદિતા જ આંતરિક શાંતિનો આધાર; વારંવાર અસત્ય આચરણથી માણસ પોતાના અંતરાત્માથી દૂર થતો જાય છે.
Self-Awareness: સત્ય, અહિંસા, પ્રામાણિકતા અને ચોરી ન કરવી એ ધર્મના મૂળભૂત મૂલ્યો છે. ધર્મ એટલે માત્ર ધાર્મિક વિધિ નહીં, પરંતુ જીવનમાં સત્ય અને સંવાદિતાનું પાલન કરવું. જ્યારે વ્યક્તિ ધર્મની વિરુદ્ધ આચરણ કરે છે, ત્યારે તે જગતમાં રહેલી સંવાદિતાનો વિરોધ કરે છે. આ સંવાદિતાને ઈશ્વર અને આત્મા સાથે પણ જોડવામાં આવે છે. આત્મા એટલે આપણું વાસ્તવિક સ્વરૂપ, જે સત્ય, ચેતના અને આનંદથી બનેલું છે.
આ પણ વાંચો:- PhD Achievement: નવીનભાઈ મોદીએ બનાસકાંઠાના ઇતિહાસ પર સંશોધન કરી મેળવી પીએચ.ડી.
જ્યારે વ્યક્તિ સત્યને જાણતી હોવા છતાં અસત્યનું આચરણ કરે છે, ત્યારે તેના અંતરમાં સંઘર્ષ ઊભો થાય છે. અંદરથી અવાજ આવે છે કે ખોટું થઈ રહ્યું છે, પરંતુ આવેગ કે સ્વાર્થને કારણે તે અવાજની અવગણના કરવામાં આવે છે. વારંવાર જૂઠું બોલવાથી અપરાધભાવ અને પશ્ચાત્તાપ વધે છે. ધીમે ધીમે વ્યક્તિના અંતરાત્મા અને બહારના વર્તન વચ્ચે અંતર ઊભું થાય છે. આ રીતે એક જ વ્યક્તિમાં બે જુદા સ્વરૂપો વિકસે છે—એક સત્યને જાણનાર અને બીજું અસત્યનું આચરણ કરનાર. આ સ્થિતિને વિભક્ત કે ખંડિત વ્યક્તિત્વ કહી શકાય.
આંતરિક અને બાહ્ય વ્યક્તિત્વ વચ્ચે સુમેળ ન હોય તો વ્યક્તિ પોતાના નિર્ણયોને અમલમાં મૂકવાની શક્તિ ગુમાવી બેસે છે. જેમ કોઈ વ્યક્તિ સવારે વહેલા ઊઠવાનો નિર્ણય કરે, પરંતુ સમય થતાં તેને અવગણે, તેમ મનમાં લીધેલા સંકલ્પો અને વાસ્તવિક વર્તન વચ્ચે અંતર વધતું જાય છે. સતત અવગણનાથી અંતરાત્માનો અવાજ નબળો પડે છે અને વ્યક્તિ ધીમે ધીમે સંવેદનહીન બનવા લાગે છે.
અસત્ય કે અપ્રામાણિકતાથી કદાચ બાહ્ય લાભ અને સંપત્તિ પ્રાપ્ત થાય, પરંતુ આંતરિક શાંતિ ગુમાવવાનો ખતરો રહે છે. સાચું સુખ માત્ર ધન કે ભૌતિક વસ્તુઓથી નક્કી થતું નથી; તે મનની પ્રસન્નતા અને શાંતિ પર આધારિત છે. જીવનના આનંદનો અનુભવ કરવા માટે સ્વસ્થ અને સંઘર્ષમુક્ત મન જરૂરી છે. તેથી સત્ય, પ્રામાણિકતા અને ધર્મનું પાલન માત્ર નૈતિક ફરજ નહીં, પરંતુ આંતરિક સુખ અને પૂર્ણ જીવન માટેનો આધાર છે.